فیلم قسم؛ محروم از جذابیت های بصری

نکته اینجاست که در چنین شرایطی، دیالوگ پیش برنده داستان است. بار مهم این قبیل فیلم ها بر دوش نویسنده و دیالوگ نویس است و فیلمنامه حرف اول را می زند.

فیلم قسم؛ محروم از جذابیت های بصری

سعیده نیک اختر| قسم فیلمی است در ژانر رئال تایم. یعنی تقریبا منطبق با زمان طبیعی رخ داده است. جریان افرادی است که یک نیمروز را در کنار هم تجربه می نمایند و نهایتا روایت چند ساعت از اتفاقاتی که بین آن ها می افتد را روی پرده می بینیم. یکی از ویژگی های انتخاب این ساختار به واقع نمایی هرچه بیشتر آن برمی گردد. معمولا فیلم هایی از این قبیل سعی دارند برای مخاطب، باورپذیرتر باشند.

فیلم قسم علاوه بر بحث زمان، مساله مکان هم در این ساختار مهم است. عموما مکان واحدی برای این ژانر انتخاب می گردد و حالا اتوبوسی در جاده نقش مکان را در این فیلم بازی می نماید. این مکان ظاهرا سیار، قسم را در زمره فیلم های جاده ای هم جای می دهد. ژانری که ویژگی مهم اش سفر و معماست.

سفر قهرمان برای انجام کاری مهم، موضوع اصلی داستان است که اینجا عده زیادی هم همراه اش شده اند. این سفر قرار است از معمایی گره گشایی کند. فیلم های رئال تایم اغلب از داشتن جذابیت های بصری محرومند. به خاطر ثابت بودن مکان، زاویه دید دوربین، تغییر نکردن لباس های بازیگران، گریم ثابت و موارد دیگری که تغییر ناپذیرند.

نکته اینجاست که در چنین شرایطی، دیالوگ پیش برنده داستان است. بار مهم این قبیل فیلم ها بر دوش نویسنده و دیالوگ نویس است و فیلمنامه حرف اول را می زند.

شاید اگر کارگردان قسم، نویسنده با تجربه ای نبود فیلم موفقی ساخته نمی شد. جالب اینجاست که این ژانر، ستاره محور هم نیست و حضور بازیگر چهره یاریی به ماجرا نمی نماید. تنها دیالوگ های جذاب و معنی دار نجات دهنده داستان است.

طوری که نه داستان را لو بدهد نه مخاطب را کسل کند. با اینکه نقش اصلی قسم، را مهناز افشار بازی می نماید، اما بر خلاف فیلم های دیگر، خصلت های ستارگی این بازیگر یاریش نمی نماید. تنها حرف ها و میمیک است که بازی اش را پیش می برد.

درست کاری که حسن پور شیرازی می نماید. کار او به مراتب سخت تر است، چون قرار است فقط پشت فرمان اتوبوس بنشیند و روی یک جایگاه ثابت، باز کند. در نتیجه بازی اش از تغییر لحن، حرکات دست و صورت فراتر نمی رود، اما مخاطب را راضی نگه می دارد. این مهارت فقط به واسطه تجربه تئاتر می تواند به چنین روایتی یاری کند. کاری که سعید آقاخانی و مهران احمدی به خوبی از پسش برآمده اند.

شاید قسم فیلم تلخی باشد، اما روایت محکم و درستی دارد و تماشاگر را میخکوب می نماید. از همه مهم تر رضایت مخاطب است. با آشکار شدن حقیقت در انتها فیلم، هم ضربه خوبی خورده، هم دست پر سالن را ترک می نماید و حسرت هدر رفتن وقتش را نمی خورد. همین کافیست تا بگوییم فیلمساز به هدفش رسیده است.

منبع: فرادید
انتشار: بروزرسانی: 21 آبان 1398 شناسه مطلب: 188

به "فیلم قسم؛ محروم از جذابیت های بصری" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "فیلم قسم؛ محروم از جذابیت های بصری"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید